از منظر تئوری، سیمپیچ (سلف) یک المان الکترومغناطیسی است که انرژی را در میدان مغناطیسی خود ذخیره میکند و با تغییر جریان عبوری، نیروی محرکه الکتریکی (ولتاژ) در خلاف جهت تغییر جریان القا مینماید. اندوکتانس (L) مهمترین پارامتر سیمپیچ است که به عوامل تعداد دور سیم، جنس و نفوذپذیری مغناطیسی هسته، سطح مقطع و طول سیمپیچ بستگی دارد.
در حوزه طراحی و تحقیق، تمرکز بر بهینهسازی ساختار سیمپیچ برای دستیابی به عملکرد بهتر در ماشینهای الکتریکی جدید است. به عنوان مثال، استفاده از سیمپیچی متمرکز شیار کسری در موتورهای بدون جاروبک آهنربای دائم به دلیل مزایایی مانند چگالی توان بالا، بازدهی مناسب و تلفات مسی کم مورد توجه است. پژوهشهای پیشرفته همچنین بر روی روشهای تشخیص خطا، مانند شناسایی مغناطیس دائم معیوب با استفاده از تحلیل سیگنال ولتاژ القایی و تبدیل موجک، متمرکز هستند. این تحلیلها کمک میکنند تا خطاها در مراحل اولیه شناسایی و از تخریب گسترده تجهیز جلوگیری شود.